Bir yaz gecesi bizim bahçe masası; başlıbaşına bir kaza. Oğlumun tırnak masası, kızımın masal kitabı, tabağı, benim spatulam, defterim, bir salyangoz, gözlük... Tam çekerken kadraja bir de gece kelebeği girdi.
Kızım çizgi film izliyor, oğlum uyuyor. Ortalık süt liman. Defterim ve kalemimle başbaşa; benim için paha biçilmez, kırılgan dakikalar. Her an bölünebilir ama yine de yoğun. Zaman genişliyor, yayılıyor, bir kapı açılıyor, ben giriyorum. İlk 'anneeee' ya da 'ıngaaaa'yı duyana kadar ordayım, doğrusal olmayan zamanda, defterden menkul mekanda.
Kerime'den
YanıtlaSilAma şimdi insan bambaşka oluyor bunları duyunca..Kırılgan dakikalarda yaşadığın geniş zaman ve seda'nın içeriye girebilecek vakitten öte yüreği ve yoğunluğu bulabilmesi..O da işte senin marifetin demeyeceğim zenginliğin