29 Temmuz 2010 Perşembe

Artiz Annenin Ev Kazaları 4


Bu ortadaki figür bir arketip desem olmayacak, öyle kandıramam kendimi. Bu düpedüz kareli fil Elmer; kızımın bayıldığı serinin kahramanı. Elmer ve diğer neşeli, renkli, kareli yaratıklara itirazım yok da ben resim yaparken araya giriyorlar ya ona canım sıkılıyor biraz. Biraz Küçük Prens mi okusam kızıma?

Artiz Annenin Ev Kazaları 3

Bir şövalenin sonu!

Artiz Annenin Ev Kazaları 2


Resmin adı Pusu; içimizdeki iyi-kötü mücadelesini, insanın ruhunda pusuya yatmış bekleyen tehlikeleri anlatıyor. Altındaki de 'burnunu silen' bir 'sümüklü'böcekle yavrusu.

Sanat ciddi bir iş(ti) bana göre.

Başka yorum yok:)

Artiz Annenin Ev Kazaları 1







Oyun hamurundan dinazor yapmaya çalışırken ortaya çıkan tuhaf yaratık. Biliçaltımından mı, bilinçdışımdan mı, nereden süzülüp geldi bilmiyorum. Allahtan kızım korkmadı ama ne yalan söyleyeyim ben epey korktum bu ucubeden.

19 Temmuz 2010 Pazartesi

Kalbinin Sesini Dinle


Gürültülü, kalabalık bir yer. Evim değil, çok tanıdık değil ama alışıldık. Kahve, sigara da olsa mıydı?
İnsanların sesleri, arabaların gürültüsü uzaklaşıyor, gittikçe birbirine karışıyor, tek tek ayırdedilmez bir uğultuya dönüşüyor.
Uğultu belki de benden geliyor, içmediğim sigaramın dumanı zihnimi kaplıyor sanki. Dumanlar arsında bir davul sesi duyuluyor belli belirsiz; artık kapı açılıyor. Başka bir evrenin girişi bu kapı, imgelerle yüklü.
Gizemler ülkesi, insan kendine bile yabancı orada. Ama hayır, anlıyorsun ki, asıl orasıdır kendini bulacağın yer. Dev bir bulmaca gibi; her çizdiğin, seni anlatan resmin bir parçası. keşke yükselip yukardan bakabilsem, o zaman herşey daha kolay olurdu. Bazen insan o küçük parçalar arsında kayboluyor. O minik imajlar çok büyük şeyler söylüyor gibi geliyor insana, insan kibir yükleniyor. Bunlar hep sözcükler yüzünden, o saf imgeye bir laf yakıştırma telaşından.

Belki de gerçekten büyük şeyler söylüyordur imajlar ama benim sandıklarımı mı?

Bir ömür yeter mi bu bulmacayı çözmeye?

Belki de benden fazlasını anlatıyor çizdiklerim; beni ve benden ötesini ya da hepimizi.