myangels-and-demons.blogspot.com adresine taşındım.

Mary Without a Shadow

Mary without a shadow can only give birth to the emptiness.

Killer or Saint?

-Killer or saint?

-Both.

Artiz Annenin Ev Kazaları 9

Geçen gün evi toparlarken okulda yaptığım işlerden birini buldum, sonra da arkasındakini:) Kızımla yaptığımız eğlencelik. Bu resim bu tuvalin arkasına nasıl girdi, nasıl böyle bir tezat oluştu bilmiyorum. Galiba bu bir mesaj : 'Ereklia! - Hafifle!' diyor hayat.

Artiz Annenin Ev Kazaları 8

İtiraf ediyorum, bu kurgu bir fotoğraf. Bu ressam ayıcığı ölümsüzleştirmek istedim çünkü benim için anlamı büyük. 2-3 sene önce kızım henüz bebekken annem ve babam üç tane ayıcık getirdiler; biri korsan, biri aşçı, biri de işte bu ressam. Harıl harıl resim yaptığım bir dönemdi, her fırsatta evdeki atölye-odama çekiliyordum. Annemler de bu ayıcığı kızıma gösterip 'işte bu annen' deyip bıyık altından gülüyorlardı. ( Gerçi aşçı olana da 'işte baban' diyorlardı, çünkü iyi yemek yapar ve bir ara gerçekten aşçılık yapmıştı.) O vakitler bir anne ve bir ressam olarak ne kadar ciddiye alındığımı :) farketmemi sağladı bu ayıcık. Bir oyuncak ressamcık...
Sonra bu imajı kırayım diye resim yüksek lisansına girince, belki akademisyen olurum diye heyecanlandılar gerçi ama aynı nehirde iki kere yıkanılmaz ya, yapamadım ben de. Bir dönem gidip bıraktım okulu.
Şimdi bir ressam ayıcık olmaktan gocunmamayı, hem anne hem sanatçı olabilmeyi ve de başkalarının düşüncelerini fazla önemsememeyi öğreniyorum, bu başkaları annen, baban olsalar bile.
Babamın hala masa başı bir iş yapacağıma dair umudu var, benim de hem mutlu çocuklar yetiştirip, hem de büyük sergiler açacağıma dair. Umut dünyası:)

Artiz Annenin Ev Kazaları 7

Bizim masaya baktıkça aklıma Edip Cansever'in 'Masa da Masaymış ha' şiiri geliyor;

Adam yaşama sevinci içinde
Masaya anahtarlarını koydu
Bakır kâseye çiçekleri koydu
Sütünü yumurtasını koydu
Pencereden gelen ışığı koydu.....

Artiz Annenin Ev Kazaları 7

Bir yaz gecesi bizim bahçe masası; başlıbaşına bir kaza. Oğlumun tırnak masası, kızımın masal kitabı, tabağı, benim spatulam, defterim, bir salyangoz, gözlük... Tam çekerken kadraja bir de gece kelebeği girdi.
Kızım çizgi film izliyor, oğlum uyuyor. Ortalık süt liman. Defterim ve kalemimle başbaşa; benim için paha biçilmez, kırılgan dakikalar. Her an bölünebilir ama yine de yoğun. Zaman genişliyor, yayılıyor, bir kapı açılıyor, ben giriyorum. İlk 'anneeee' ya da 'ıngaaaa'yı duyana kadar ordayım, doğrusal olmayan zamanda, defterden menkul mekanda.